آتراكوريوم با استيل كولين در اتصال به گيرنده هاي كولينرژيك صفحه محركه انتهايي رقابت و با مهار انتقال عصبي پاسخ صفحه محركه انتهايي به استيل كولين را كاهش مي دهد و باعث فلج عضلات اسكلتي مي شود.

موارد مصرف آتراکوریوم بسیلات

آتراکوریوم داروی شل کننده عضلانی در ایرناک آتراکوریوم داروی شل کننده عضلانی در ایرناک آتراكوريوم به عنوان داروي بيهوشي براي شل كردن عضلات و تسهيل كنترل بيمار طي تنفس مصنوعي مكانيكي مصرف مي شود. همچنين براي لوله گذاري داخل ناي و جراحي هايي كه نسبتاً طولاني مدت هستند و شل شدن عضلات در آنها ضرورت دارد، به كار مي رود. همچنين در درمان كاهش شدت انقباضات عضلاني ناشي از حملات تشنجي مصرف شده است.

 

مکانیسم اثر آتراکوریوم بسیلات

آتراكوريوم با استيل كولين در اتصال به گيرنده هاي كولينرژيك صفحه محركه انتهايي رقابت و با مهار انتقال عصبي پاسخ صفحه محركه انتهايي به استيل كولين را كاهش مي دهد و باعث فلج عضلات اسكلتي مي شود.

 

فارماکوکینتیک آتراکوریوم بسیلات

نيمه عمر دفع دارو 20 دقيقه است. زمان رسيدن به حداكثر اثر دارو 10-7/1 دقيقه است. دفع دارو كليوي و صفراوي است. بعد از تزريق دارو در بيهوشي متعادل، 25 درصد پاسخ پرشي عضلات در 45-35 دقيقه و 95 درصد پاسخ در 70-60 دقيقه به حالت عادي بازمي گردد. در بيهوشي متعادل 30 دقيقه و در بيهوشي استنشاقي 40 دقيقه بعد از شروع هوشياري 95 درصد پاسخ عضلاني به حالت عادي مي گردد.

 

عوارض جانبی آتراکوریوم بسیلات

كاهش فشار خون، قرمز شدن پوست، گلودرد و لارنگواسپاسم از عوارض جانبي مهم و نسبتاً‌ شايع دارو مي باشند.

 

تداخلات دارویی آتراکوریوم بسیلات

دارو با آمينوگليكوزيدها، بي حس كننده هاي موضعي تزريقي، كاپرئومايسين، لينكومايسين، پلي ميكسين ها، پروكائين آميد، كينيدين و ايپوئيدها تداخل دارد.

1- آتراكوريوم بايد از راه وريدي تزريق شود (تزريق عضلاني باعث تحريك بافت مي‌شود).

2- در بيماراني كه آزاد شدن هيستامين براي آنها خطرناك است، ‌بايد مقدار مصرف و سرعت تزريق دارو كاهش يابد.

3- مصرف سوكسينيلكولين قبل از آتراكوريوم، طول مدت اثر اين دارو را طولاني نمي‌كند، ‌ولي زمان لازم براي شروع اثر آن را كوتاه كرده و انسداد عصبي ـ عضلاني را عميقتر مي‌كند.

4- طول مدت اثر آتراكوريوم طولاني‌تر از سوكسينيلكولين و كوتاهتر از توبوكورارين يا پانكرونيوم است.

5- آتراكوريوم تأثير چنداني بر ضربان قلب ندارد و موجب كاهش براديكاردي ناشي از داروهاي بيهوش كننده يا تحريك عصب واگ يا از بين رفتن آن نمي‌شود. بنابراين، ‌براديكاردي در موارد مصرف آتراكوريوم بيشتر از ديگر مسدودكننده‌هاي عصبي ـ عضلاني ديده مي‌شود. درمان با داروهاي آنتيكولينرژيك (آتروپين يا گليكوپيرولات) توصيه مي‌شود.

6- در صورت بروز براديكاردي در حين تجويز آتراكوريوم، آتروپين وريدي مصرف شود.

7- محلولهاي قليايي، ‌مانند باربيتوارتها، ‌نبايد با آتراكوريوم در يك سرنگ يا از طريق يك سوزن تجويز گردند.

8- براي تشخيص فلج باقيمانده طي مرحله رفع اثرات دارو و اجتناب از مصرف بيش از حد، مي‌توان از محرك اعصاب محيطي استفاده كرد.

9- آتراكوريوم را بايد تنها در صورت فراهم بودن تجهيزات لولهگذاري داخل ناي، اكسيژن با فشار مثبت، تنفس مصنوعي و تهويه كمكي قابل كنترل، تجويز كرد.

10- براي ارزيابي ميزان برطرف شدن اثر مسدود كننده عصبي ـ عضلاني، بايد توانايي بيمار در تنفس، سرفه، حركت دادن زبان، باز نگهداشتن چشمها، ‌بالا نگه داشتن سر، ‌بسته نگه داشتن دهان‌ و قدرت مشت كردن دستها، بررسي شود. نيروي دم منفي كافي (cm H2O2-) بايد ارزيابي گردد.

11- ممكن است سخن گفتن بيمار تا بازگشت توانايي عضلات سر و گردن، مشكل باشد.

12- در صورت لزوم، مي‌توان از داروهاي ضد درد و تسكين بخش استفاده كرد. آتراكوريوم تأثيري بر هوشياري يا تسكين درد ندارد.

  • مصرف در سالمندان : بيماران سالخورده ممكن است به اثرات دارو حساستر باشند.
  • مصرف در كودكان : بيضرري و اثربخشي مصرف دارو در نوزادان كوچكتر از يك ماه ثابت نشده است.
  • مصرف در شيردهي : ترشح دارو در شير مادر مشخص نشده است. از اينرو، اين دارو در زنان شيرده بايد با احتياط تجويز شود.

 

هشدار ها آتراکوریوم بسیلات

1. با محلول هاي قليايي(مثل باربيتورات تزريقي) مخلوط نشود چون غير فعال شده و رسوب مي نمايد. همچنين با محلول رينگرلاكتات رقيق نشود چون تخريب دارو سريعتر صورت مي گيرد.

2. در بيماراني كه آزاد شدن هيستامين ممكن است خطرناك باشد، بيماري عصبي- عضلاني، اختلالات شديد الكتروليت يا كارسينوما، مقدار مصرف دارو، به دليل افزايش انسداد عصبي- عضلاني و مشكل در هوشيابي، بايد كاهش يابد. مصرف زياد دارو ممكن است باعث آزاد شدن ناگهاني هيستامين شود.

3. تزريق سريع داخل وريدي و يا مقادير زياد دارو ممكن است باعث آزاد شدن ناگهاني هيستامين شود.

4. مصرف مقادير بيش از حد دارو ممكن است منجر به ضعف مدام تنفسي يا آپنه و كلاپس قلبي عروقي شود. براي به حداقل رساندن خطر مصرف بيش از حد، توصيه مي شود از تحريك كننده اعصاب محيطي، براي پيشگيري پاسخ بيمار به دارو استفاده شود.

 

توصیه های دارویی آتراکوریوم بسیلات

1. دارو از راه وريدي تزريق شود چون از راه عضلاني ممكن است باعث تحريك بافت شود.

2. دارو اثر شناخته شده اي روي هوشياري يا آستانه درد ندارد بنابراين به عنوان داروي كمكي در جراحي، بايد مقدار كافي از داروي بيهوشي در دسترس باشد.

3. در هيپوترمي طول و شدت اثر دارو افزايش مي يابد.

4. دارو نمي تواند مانع براديكاردي ناشي از بيهوش كننده ها يا ضد دردهاي مخدر شود، لذا با مصرف توام آتراكوريوم براديكاردي ممكن است بروز كند. مصرف دارو در بيماران قلبي مبتلا به تاكيكاردي، كم خطر است.

5. مقدار مصرف دارو در صورت مصرف همزمان با بيهوش كننده هاي عمومي مثل اتر، انفلوران و ايزوفلوران بايد به 50-33 درصد كاهش يابد يا مقدار مصرف آن بايد توسط يك تحريك كننده اعصاب محيطي تعيين شود. ميزان اين كاهش با هالوتان كمتر است.

 

دارو های هم گروه آتراکوریوم بسیلات
  • Vecuronium Bromide
  • Pancuronium Bromide
  • Rocuronium
  • Succinylcholine Chloride

برگرفته از darunama.com

بازدید : 334 بار
(1 رای)
آتراکوریوم داروی شل کننده عضلانی - 5.0 out of 5 based on 1 vote

نوشتن نظرات

توجه : ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی دور از فرهنگ ایرانی ما است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.


تصویر امنیتی